مايل بودند . پرسيدم كه كنيت ايشان چه بود ؟ فرمود كه ابو الحسن . پرسيدم كه در كجا مدفون شدند ؟ فرمود كه در كوفه ؛ شب دفن كردند آن حضرت را ، و هموار كردند قبر او را ، و علامتى نگذاشتند . مصنّف مىگويد كه اگر اين راوى متّهم بوده است و خوش اعتقاد نبوده و از خواصّ ايشان نبوده است ، چنين فرموده‌اند كه بر او مستور باشد موضع قبر آن حضرت ، و همان رعايتى كه ابتداء در استتار و اختفاء فرمودند ، در اينجا نيز فرمودند ؛ و اگر راوى از مخصوصان بوده است ، ممكن است كه در مجلس كسى بوده باشد كه مصلحت ندانند كه او مطَّلع شود ، و مع هذا آن حضرت بيان واقع را فرمودند زيرا كه آن موضع كه مدفن آن حضرت است بحسب واقع نيز از كوفه است . و پدر و عمّم - رحمهما الله - روايت كرده‌اند به سند معتبر از حضرت امام محمّد باقر و امام جعفر صادق - صلوات الله عليهما - كه هر دو معصوم فرمودند كه در هنگامى كه حضرت امير المؤمنين ( ع ) از دار فنا مفارقت فرمودند شصت و پنج سال داشتند و اين واقعه در سال چهلم از هجرت واقع شد و وقتى كه وحى بر رسول خدا ( ص ) نازل شد حضرت امير المؤمنين ( ع ) دوازده ساله بودند و سيزده سال بعد از آن در خدمت رسول خدا ( ص ) كه در مكَّهء معظَّمه بودند و بعد از آن به مدينه هجرت فرمودند و ده سال در مدينهء مشرّفه با رسول خدا ( ص ) بودند و بعد از آن حضرت سى سال عمر يافتند كه مجموع شصت و پنج سال باشد و در شب جمعه از دار فنا به دار بقا انتقال فرمودند و قبر آن حضرت در غرى واقع است و نسب آن حضرت اينست : علىّ بن ابى طالب بن عبد المطَّلب بن هاشم بن عبد مناف بن قصىّ بن كلاب بن مرّه . باب ششم در ذكر اخبارى كه از حضرت امام جعفر صادق ( ع ) در بيان اين معنى وارد شده است از طرق اهل سنّت و شيعه . يك روايت از آن حضرت در باب سابق گذشت .